Αναζήτηση

Newsletter






Αρχείο Νομοθεσίας ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΜΚΟ Α' ΚΥΚΛΟΣ Εκτύπωση E-mail

logos 

Διεθνής Σύμβαση του Ο.Η.Ε

Εθνική Νομοθεσία - Εμπορία

Εθνική Νομοθεσία - Εργασία

Εθνική Νομοθεσία - Κοινωνική Ασφάλιση

Εθνική Νομοθεσία - Προστασία οικογένειας

Οδηγίες Ε.Ε.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Διεθνής Σύμβαση του Ο.Η.Ε

N.1342/1983 (ΦΕΚ 39/Α/1983), με τον οποίο κυρώθηκε χωρίς κάμπια επιφύλαξη η Διεθνής Σύμβαση του Ο.Η.Ε «Σύμβαση Ενωμένων Εθνών για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών» (CEDAW). Σύμφωνα με αυτή τη σύμβαση τα κράτη - μέλη είναι υποχρεωμένα να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων και των νομοθετικών, σε όλους τους τομείς, ιδίως στον πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό, για να εξασφαλίσουν την πλήρη ισότητα, ανάπτυξη και πρόοδο των γυναικών σε βάση ισότητας με τους. Ν. 2952/2001 (ΦΕΚ 248/Α/2001), με τον οποίο κυρώθηκε το Προαιρετικό Πρωτόκολλο του ΟΗΕ στη «Διεθνή Σύμβαση για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών» και παρέχεται η δυνατότητα ακόμα και σε άτομα ή ομάδες ατόμων να προσφύγουν στην Επιτροπή του ΟΗΕ που συστήθηκε γι' αυτό το λόγο, προκειμένου να εξετάσει περιπτώσεις παραβίασης της αρχής της ισότητας των φύλων.

Εθνική Νομοθεσία - Εμπορία 

- Ν. 3064/2002(ΦΕΚ 248/Α/15-10-2002),ο οποίος ρυθμίζει την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, των εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας, της πορνογραφίας ανηλίκων και γενικότερα της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Ειδικότερα με το νόμο αυτό:

· Αντιμετωπίζονται πλέον, εκτός από το δουλεμπόριο, οι σύγχρονες μορφές εμπορίας ανθρώπων και συγκεκριμένα η διακίνηση με σκοπό α) την εργασιακή και β) τη σεξουαλική εκμετάλλευση των ανθρώπων. Τα περισσότερα από τα σχετικά αδικήματα χαρακτηρίζονται ως κακουργήματα.
·
Καθιερώνονται αυστηρές ποινές, που σε ορισμένες περιπτώσεις φθάνουν και τα ισόβια δεσμά για τα αντίστοιχα αδικήματα. Εξασφαλίζεται η ίση προστασία μεταξύ των ανδρών και γυναικών στα θέματα αυτά.
·
Ασκείται πλέον αυτεπαγγέλτως η ποινική δίωξη σοβαρών αξιόποινων πράξεων.
· 
Θεσπίζεται για πρώτη φορά το έγκλημα της πορνογραφίας ανηλίκων.
·
Θεσπίζεται ως διακεκριμένη περίπτωση σε σχέση με την απλή αποπλάνηση, η ασέλγεια που διαπράττει ενήλικος σε βάρος ανηλίκου με αμοιβή ή άλλα υλικά ανταλλάγματα.
·
Προστίθενται στο άρθρο 8 του Ποινικού Κώδικα (Ρυθμίσεις για παγκόσμια δικαιοσύνη) οι πράξεις της σωματεμπορίας και της ασέλγειας ώστε να τιμωρούνται και όταν τελούνται στην αλλοδαπή.
·
Ποινικοποιείται η συνειδητή αποδοχή των υπηρεσιών που προέρχονται από θύματα της διακίνησης ανθρώπων.
·
Προβλέπονται διατάξεις προστασίας των θυμάτων των εγκλημάτων αυτών. Όσον αφορά την αρωγή των θυμάτων των εγκλημάτων αυτών, εκδόθηκε το π.δ. 233/2003(ΦΕΚ 204/Α/2-9-2003).

- Το άρθρο 34. παρ. 7 του Nόμου 3274/2004 (ΦΕΚ Α'195/19-8-04) «Οργάνωση και λειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού» προβλέπει ότι η απέλαση αλλοδαπών, που βρίσκονται παράνομα στην Ελλάδα και καταγγέλλουν πράξης προαγωγής σε πορνεία, μπορεί, με διάταξη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών και έγκριση του εισαγγελέα εφετών, να αναστέλλεται έως ότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση για τις πράξεις που καταγγέλθηκαν. Για όσο χρόνο διαρκεί η αναστολή της απέλασης χορηγείται, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας, άδεια διαμονής, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του Ν. 2910/2001. Η ανωτέρω άδεια παραμονής επέχει και θέση άδειας εργασίας, χορηγείται για χρονικό διάστημα (6) μηνών και ανανεώνεται για ίσο χρονικό διάστημα ως την έκδοση της αμετάκλητης δικαστικής απόφασης. Οι παραπάνω διατάξεις εφαρμόζονται ανάλογα και για τις περιπτώσεις του άρθρου 12 του Ν. 3064/2002.

- Στο άρθρο 46-52 του Νόμου 3386/2005 (ΦΕΚ 212/Α/23-8-2005) «Είσοδος, διαμονή και κοινωνική ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών στην ελληνική επικράτεια» ορίζεται ότι σε υπήκοο τρίτης χώρας που έχει χαρακτηρισθεί θύμα εμπορίας ανθρώπων με πράξη του αρμόδιου Εισαγγελέα χορηγείται άδεια διαμονής διάρκειας δώδεκα μηνών εφόσον συνεργάζεται στην καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, η οποία ανανεώνεται κάθε φορά για ισόχρονο διάστημα προς διευκόλυνση της διενεργούμενης έρευνας ή της ποινικής διαδικασίας. Η άδεια παραμονής διασφαλίζει πρόσβαση στην αγορά εργασίας και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Πριν τη χορήγηση άδειας διαμονής, παρέχεται από την αρμόδια εισαγγελική αρχή στα θύμα εμπορίας ανθρώπων προθεσμία περίσκεψης μέχρι ένα μήνα (μπορεί να παραταθεί για τα ανήλικα θύματα) ώστε να συνέλθουν και να είναι σε θέση να διαφύγουν από την επιρροή των δραστών των σχετικών αδικημάτων για να μπορούν να λάβουν ανεπηρέαστη απόφαση σχετικά με τη συνεργασία τους με τις διωκτικές αρχές.

 


 

Εθνική Νομοθεσία - Εργασία

- Ν. 1414/84(ΦΕΚ 25/Α/2-2-1984) για την εφαρμογή της Ισότητας των δύο φύλων στον τομέα των εργασιακών σχέσεων και σε εναρμόνιση με τις οδηγίες 75/117 και 76/207 της ΕΟΚ, στον οποίο μεταξύ άλλων προβλέπονται:

Η εξασφάλιση κάθε μορφής διάκρισης άμεσης ή έμμεσης στις εργασιακές σχέσεις, που βασίζεται στο φύλο.

Η ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία.

Η δυνατότητα πρόσβασης στην απασχόληση με ίδιες προϋποθέσεις για άνδρες και γυναίκες.

Ίδιος επαγγελματικός προσανατολισμός.

Απαγόρευση καταγγελίας της σχέσης εργασίας για λόγους που αναφέρονται στο φύλο.

- Ν.1483/1984(ΦΕΚ 153/Α/8-10-1984), όπως συμπληρώθηκε και επεκτάθηκε με Π.Δ. 193/1998(ΦΕΚ 84/Α/6-5-1988) καθώς και ο Ν. 2639/1998(ΦΕΚ 205/Α/2-9-1998) για την προστασία και διευκόλυνση των εργαζομένων με οικογενειακές υποχρεώσεις, μεταξύ άλλων, προβλέπει

Χορήγηση γονικής άδειας σε κάθε γονέα.

Χορήγηση άδειας για ασθένεια παιδιών ή άλλων μελών της οικογένειας.

Χορήγηση άδειας για παρακολούθηση σχολικής επίδοσης παιδιών.

Απαγόρευση απόλυσης εγκύου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ένα χρόνο μετά τον τοκετό.

- N
.2683/1999(ΦΕΚ 19/Α/9-2-1999) για την «Κύρωση του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών ή Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ.»,βελτιώνεται η νομοθεσία που αφορά τις διευκολύνσεις των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα για την εναρμόνιση των οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων.

Άδεια ανατροφής τέκνου στις μητέρες δικαστικές λειτουργούς.

- Με το άρθρο 1 του Νόμου 3258/2004 (ΦΕΚ Α'144/29-7-04) «Τροποποίηση διατάξεων του Κώδικα Οργανισμού των Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών και άλλες διατάξεις» χορηγείται στις μητέρες δικαστικές λειτουργούς άδεια εννέα (9) μηνών με αποδοχές για ανατροφή παιδιού

- Π.Δ. 41/2003 (ΦΕΚ 44/Α/21-2-2003) με τα «Μέτρα για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων» σε εναρμόνιση με την Οδηγία 92/85/ΕΟΚ και σε τροποποίηση του Π.Δ 176/1997.

- Οι Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας των ετών 2002-2004 βελτιώνουν τη νομοθεσία που ισχύει για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, όσον αφορά την ισότητα στις εργασιακές σχέσεις, τις γονικές άδειες, τις άδειες πατρότητας και άλλα ζητήματα των δύο φύλων.

Εθνική Νομοθεσία - Κοινωνική Ασφάλιση

- N. 3029/2002(ΦΕΚ160/Α/11-7-2002) με τον οποίο εκσυγχρονίστηκε το συνταξιοδοτικό καθεστώς και καταργήθηκε κάθε υφιστάμενη διαφοροποίηση λόγω φύλου στη συνταξιοδοτική προστασία.

- Ν. 3232/2004(ΦΕΚ 48/Α/12-2-2004) με τον οποίο προβλέπεται για πρώτη φορά ότι οι διαζευγμένοι μπορούν να παίρνουν μέρος της σύνταξης όταν ο/η πρώην σύζυγος αποβιώνει, οπότε δικαιούνται σύνταξη λόγω θανάτου.
Βασικές προϋποθέσεις είναι:

· 
Ο διαζευγμένος να έχει ηλικία 65 ετών ή να είναι ανίκανος για άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος κατά ποσοστό 67% και άνω.
· 
Παράλληλα, να έχει συμπληρώσει 15 έτη έγγαμου βίου μέχρι τη λύση του γάμου με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.
· 
Ο/η πρώην σύζυγος, κατά την στιγμή του θανάτου του, να κατέβαλε διατροφή που είχε καθοριστεί είτε με δικαστική απόφαση είτε με σύμβαση μεταξύ των πρώην συζύγων
· 
Το διαζύγιο να μην οφείλεται σε ισχυρό κλονισμό της εγγάμου συμβιώσεως με υπαιτιότητα του αιτούντος τη σύνταξη.
· 
Να μην έχει τελεστεί άλλος γάμος.
· Το συνολικό ετήσιο ατομικό φορολογητέο εισόδημα να μην υπερβαίνει το ποσό των εκάστοτε καταβαλλομένων από τον ΟΓΑ ετήσιων συντάξεων στους ανασφάλιστους υπερήλικες. Το ποσό της σύνταξης που δικαιούται 
ο/η διαζευγμένος/η καθορίζεται ως εξής:
· 
Σε περίπτωση θανάτου του/της πρώην συζύγου, το ποσό σύνταξης που δικαιούται ο χήρος ή η χήρα επιμερίζεται κατά 70% στον χήρο ή χήρα και 30% στο/η διαζευγμένο/η. Εάν ο έγγαμος βίος είχε διαρκέσει 25 έτη και άνω, το ποσό της σύνταξης του/της χήρας επιμερίζεται κατά 60% στον χήρο ή χήρα και κατά 40% στο διαζευγμένο/η.
· 
Σε περίπτωση περισσοτέρων του ενός δικαιούχων διαζευγμένων το αναλογούν κατά τα ανωτέρω ποσοστά ποσό σύνταξης επιμερίζεται εξίσου μεταξύ αυτών.

- Επίσης, με τον ίδιο νόμο (3232/2004), παρασχέθηκε για πρώτη φορά η δυνατότητα συνταξιοδότησης από τους Οργανισμούς κύριας ασφάλισης, αρμοδιότητας Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, στις ασφαλισμένες μητέρες τέκνων με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, καθώς και στους ασφαλισμένους/ες που έχουν σύζυγο ανάπηρο σε ποσοστό 80% και άνω, ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας με την πραγματοποίηση 7.500 ημερών εργασίας ή 25 ετών ασφάλισης. Στην περίπτωση των συζύγων που κάνουν χρήση της διάταξης, επιπρόσθετη προϋπόθεση είναι να υφίσταται κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για συνταξιοδότηση, τουλάχιστον 10ετής έγγαμος βίος.

Άρση διακοπής συνταξιοδότησης λόγω θανάτου συζύγου όταν η σύζυγος είναι κάτω των 40 ετών & δικαίωμα εξαγοράς χρόνου ασφάλισης μέχρι 150 μέρες για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.

· 
Με το άρθρο 4 του Νόμου 3385/2005 (ΦΕΚ Α΄210/19-8-05) «Ρυθμίσεις για την προώθηση της απασχόλησης, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και άλλες διατάξεις» τροποποιείται το άρθρο 62 του Ν. 2676/1999 που αναφέρεται στον τρόπο συνταξιοδότησης των γυναικών λόγω θανάτου του συζύγου, αλλά και αντίστοιχα των ανδρών λόγω πάλι θανάτου της συζύγου. Μέχρι σήμερα μια γυναίκα ή ένας άνδρας που έχανε τον/την σύζυγό της/του και ήταν κάτω των 40 έπαιρνε σύνταξη μόνο για 3 χρόνια. Μετά η σύνταξη κοβόταν και επαναλαμβανόταν μετά το 65ο έτος. Με τον νέο νόμο δεν διακόπτεται η σύνταξη για τις χήρες/-ους μετά τη συμπλήρωση τριετίας ακόμα και αν κατά την ημερομηνία θανάτου του/της συζύγου η επιζούσα/-ών είναι κάτω των 40 ετών. 

Επίσης, με το άρθρο 6, σ' αυτούς που για τον οποιοδήποτε λόγο δεν έχουν συμπληρώσει 15 χρόνια ασφάλισης, δηλαδή 4.500 ένσημα και έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας για τους άνδρες και το 60ο έτος της ηλικίας για τις γυναίκες και δεν θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα, τους δίνεται η δυνατότητα να εξαγοράσουν χρόνο ασφάλισης μέχρι 150 μέρες.
 

Εθνική Νομοθεσία - Προστασία οικογένειας

- N. 3089/2000(ΦΕΚ 327/Α/2002) για την "ιατρική υποβοήθηση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή", με τον οποίο προβλέπονται οι όροι  και οι προϋποθέσεις για τη τεχνητή γονιμοποίηση και επιτρέπεται και στην άγαμη να αποκτήσει παιδί με αυτόν τον τρόπο. Με τον νέο Κανονισμό Παροχών του Οργανισμού Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου (ΟΠΑΔ.) δεν υφίσταται πλέον καμία διάκριση λόγω φύλου στα μέλη της οικογένειας των άμεσα ασφαλισμένων, τα οποία δικαιούνται φροντίδας υγείας σε βάρος του ΟΠΑΔ (ΦΕΚ 213/ Β/17-2-2005). - Ν. 3454/2006(ΦΕΚ 75/Α/7-4-2006) «Ενίσχυση της οικογένειας και λοιπές διατάξεις» που ψήφισε πρόσφατα η Βουλή των Ελλήνων, σύμφωνα με τον οποίο παρέχονται οικονομικές ενισχύσεις και επεκτείνονται κοινωνικά πολυτεκνικά δικαιώματα σε γονείς με τρία (3) παιδιά.

- Ν. 1329/83 (ΦΕΚ 25/Α/18-2-1983) με τον οποίο εκσυγχρονίσθηκε το Οικογενειακό Δίκαιο και προσαρμόσθηκε στην συνταγματική επιταγή της αρχής της ισότητας των δύο φύλων.

Ειδικότερα καταργήθηκαν: η έννοια της πατριαρχικής οικογένειας και αντικαταστάθηκε με την οικογένεια της ισότητας.
ο θεσμός της προίκας και ορίστηκε ότι και οι δύο σύζυγοι υποχρεώνονται να συμβάλλουν, ανάλογα με τις δυνάμεις τους στην αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας.

Ορίστηκε ότι:
·
η γυναίκα διατηρεί το οικογενειακό της επώνυμο και μετά το γάμο υποχρεωτικά.
· 
οι μελλόνυμφοι έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν πριν από το γάμο τους το επώνυμο των παιδιών τους που μπορεί να είναι είτε το επώνυμο του ενός των συζύγων είτε και των δύο.
Το 18° έτος είναι ο χρόνος ενηλικίωσης των νέων και κατώτατο όριο για την τέλεση γάμου και για τα δύο φύλα.
· 
Η ανατροφή και εκπαίδευση των παιδιών πρέπει να γίνεται χωρίς διάκριση φύλου.
· 
Η δυνατότητα «αξίωσης συμμετοχής» του καθένα από τους συζύγους στην περιουσία που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου.
· 
Η επιλογή συστήματος κοινοκτημοσύνης.
· 
Ο εκσυγχρονισμός των διατάξεων του διαζυγίου και η θεσμοθέτηση του συναινετικού διαζυγίου
· Η απόλυτη εξομοίωση των δικαιωμάτων των παιδιών που γεννήθηκαν «χωρίς γάμο» των γονιών τους με τα δικαιώματα των παιδιών που γεννήθηκαν «μέσα στο γάμο» και η νομική ενίσχυση της θέσης της ανύπαντρης μητέρας  

 


Οδηγίες Ε.Ε.

1. Οδηγία 2006/54/ ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση).
2. Οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου της 13 ης Δεκεμβρίου 2004 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών.
3. Οδηγία 2002/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 για την τροποποίηση της 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας.

4.
Οδηγία 97/80/ΕΚ του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με το βάρος αποδείξεως σε περιπτώσεις διακριτικής μεταχείρισης λόγω φύλου.
5. Οδηγία 97/75/ΕΚ του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997 για την τροποποίηση και την επέκταση, στο Ηνωμένο Βασίλειο, της οδηγίας 96/34/ΕΚ, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια που συνήφθη από την UNICE,τη CEEP και τη CES.
6. O
δηγία 96/97/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1996 που τροποποιεί την οδηγία 86/378/ΕΟΚ για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.
7. Οδηγία 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1996 σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια, που συνήφθη από την UNICE τη CEEP και τη CES

8. Οδηγία 92/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων.
9. Οδηγία 86/613/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 1986 σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών που ασκούν ανεξάρτητη δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένης της γεωργικής, καθώς και για την προστασία της μητρότητας.
10. Οδηγία 86/378/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου1986 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.
11. Οδηγία 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1978 περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως.
12. Οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας.
13. Οδηγία 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 1975 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών.

 

 



ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος).

Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις (άρθρο 4 παρ. 2 του Συντάγματος).

Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους (άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος).

Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού.

Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας (άρθρο 22 του Συντάγματος).


Δεν αποτελεί διάκριση λόγω φύλου η λήψη θετικών μέτρων για την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Το κράτος μεριμνά για την άρση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως σε βάρος των γυναικών, (άρθρο 116 παρ. 2 του Συντάγματος)


 

Επιλέξτε Γλώσσα

Ελληνικά  English